«Tidsknapphetens paradoks»

Ein ny norsk stil (Kåseri)

Ja, så var det stilskriving igjen. Visste du at eg elsket å skrive stil da eg begynte på ungdommskulen? Eg faktisk applauderte det… Herregud! Det kjennes ut som 100 år sidan eg for første gang opplevde at kreativiteten min blei hemma av dei mange rammene som er livet. Ja, det var tider det. Eg kan forsatt hugsa den første «NG» min i Norsk. Alle spurte meg «Andy fikk du S?». Og eg svarte «ikkje heilt.» Ja, absolutt Happy Days. Men det er ikkje det vi skal snakke om i dag. Emnet idag er nemlig «Tidsknapphetens paradoks».

Ja, ja, ja. «Tidsknapphetens paradoks» ja. Riktig… «Paradokset ved tidsknapphet». Kor mye er klokken egentlig? Øhh, det var «Tidsknapphetens paradoks» var det ikkje? Jo, det var det. Vil du vite kva som er paradokset i «Tidsknapphetens paradoks»? At eg brukte ein haug av tid på å finne ut kva som var paradokset i tidsknappheten. Det er det som er eit paradoks. Eller er det ironi? Eg er ikkje heilt sikker. Eg veit derimot at eg kunne ha valt ei anna oppgåve. Men ein vil jo gjerne imponare da vet du. Dessuten er det denne stilen som alle dei «smarte» elevane vel. Bare smak på orda…»Tidsknapphetens paradoks». Det er som du hører kaffekoppane klirrar på teaterkafeen. «Ja, eg rakk nesten ikkje og hente BMW’en i dag sidan Fritjof skulle hente barna. Bla, bla, bla «Tidsknapphetens paradoks»».
Eg slo opp i lesikonet mitt for å finne ut mer om paradoks. Der fann eg ut at det kjem av gresk para, i strid med og doxa, mening. Så nå lærte vi det. Blei vi noe smartare på kva dette hadde med tid og knapphet på det å gjøre? Lurer på om MadTV har begynnt.

«Tidsknapphetens paradoks»… Nå, skulle du spørje kva «Tidsknapphetens paradoks» tyder for meg så må eg svare: eit tidssluk. Nå har eg sete her i ei lang stund og har ikkje kommet noe lenger i oppgåven. (Morosam, må hugse å vere morosam.)

«Tidsknapphetens paradoks»…Kanskje det har noe med at eg skriv ein stil om dette fenomenet fleire veker for seint. Er ikkje det eit paradoks så vet ikkje eg. Ja, der har vi det! Andy rodde seg i land igjen. «And the crowd goes wild». Der hadde vi det perfekte paradoks. Eller er det ironi det også?
Skal seie at tiden går treigt når ein keiar seg, og tru meg, eg keiar meg. Akkuratt nå kunne eg ha tenkt meg at tiden kunne gå fortere, men surprise, surprise, akkuratt nå går tiden treigere enn eit veldig treigt dyr i noe seigt eller anna type for supstans som hindrer rask framgang. Men når ein har det moro og ein kunne ha «danced all night» da er det plutslig dag og alle skal hjem og ta despril, reparere og legge seg. Det skulle sjølvsagt ha vore annleis. For eksempel når eg skal ta bussen om morgonen hadde det ikkje da vore artig om tiden hadde gått litt fortare og bussen kom på eit blunk. For da… Vel eg trur eg har nådd poenge mitt.

Men det som er sikkert er at tiden ikkje i realiteten går fortere sjølv om ein har det moro og det merkes slikt. Eg trur iallfall ikkje det gjør det. Det kunne ha vore artig, og når eg sier artig så meiner eg keielig, og hatt 2 stykker, ein som hadde det moro og ein som hadde det keielig og sett om klokkene deires følgte ulik tid. Kanskje dersom ein keier seg lenge nok så går ein bakover i tid. Kanskje viss eg skriv mange nok ny-norsk-stiler så kunne eg ein gang for alle skyte Ivar Aasen. Det hadde vore artig. Artig, men lite sansynlig. Kanskje litt paradoksalt også? Eller bare litt ironisk?

For å snakke om noko anna… Jeg snakka forleden med ein lærar som skulle til Berlin. Eg snakka med han om at eg hadde fullstendig skrivesperre og at eg lå lenge etter deadline. Han kikka på klokka og såg i rettning av der bussen skulle kome. Han spurte meg kva for eit emne eg hadde valt og eg sa som sant er «Tidsknapphetens paradoks» og da sa han «Kan du ikkje skrive om at bussen alltid kjem i tide (yeah right) når du ikkje skal noko spesielt men når du har eit fly å rekkje ja da kjem dei gjerne 10 minnutter for seint». Ja, eg takkar Læraren for å ha gitt meg 8 linjer meir tekst i denne spennande reisa i paradokset som er tidsknapphet.

Veit du når eg er kreativ? Det er mellom 12 om natta og 8 om morgonen. Veit du når eg er på skulen? Frå 8 til 3. Er det eit lite paradoks her som er relatert til tidsknapphet? Nei. Men eg kan si at tida er knapp når det gjeld dette kåseriet.
Eg må vedgå at eg har mye tid til overs i livet mitt, lite lekser og andre fritidsyssler har ein tendens til å gi meg det. Og den tiden bruker eg effektivt med tv-titting. Eg ser alt…Alt som du kan sjå uten kabel og parabol. Det blir mye Miagranytt og Sone 2 kan eg seie dykk. Eg aner ikkje kva eg vil med dette, men det er artig at bussen er sein når du skal noko, ikkje sant?

Vel, nå har eg snakka lenge her men har vi komme noe lenger. Nei, men eg har iallefall prøvd. Desperat på ein artig vinkling på dette kåseriet så leta eg på internett… Eg fann som du tydlig kan høre, ikkje ein skit. Men eg fant derimot spennande fakta om «Nyttårsfest med hestekrefter» og at «Nordmenn trur på kosttilskudd» og at «Presten tok alt sølvtøyet» (ei lang historie). Ein annan ting eg fann var eksempler på kåseri om det å ha dårlig tid, ja, også » Tidsknapphetens paradoks «. Alle stilane hadde selvsagt fått gode karakterer, men ikkje ein av dei var morosame. Ikkje ein! Eg meiner at ein kunne ha skrive ein bok der ein systematisk satt opp kva ein stil bør innhole av klisje-tankar og små-smiks. «Korleis få best karakter i norsk og andre skrive fag» eller «Korleis skaffe seg ei brun tunge i laupet av 3 år» ville eg ha kalla den. Men det har eg ikkje tid til, dessutan så er gjennomsnittskarakteren min 3. Det hadde vel vore eit stort paradoks, eller ironi, viss eg hadde skreve den boka. Du forsto…eg skrive ei bok om korleis skaffe seg gode karakterar når eg ikkje har gode karakterar sjølv. Det er morosamt.

Vel, nå gir eg opp. Eg har ikkje tid til dette. Skal gjøre andre ting også, for søren! Men som ein siste tanke før eg avsluttar…Noe seier meg at eg vil få eit lite flashback fra ungdomsåra når eg får tilbake denne oppgåva. Ja, tid, går men eg blir ståande, og ingenting forandrar seg. Er det eit paradoks eller? Å, bloss!!!

Øvelsouppgåva:
Tek nynorsk køsariat uppat og rettna all grautmaulsk i tekstå. Skreiv so eit reflæksjonsnotat etteråt kvor du tenkjar pau kvisleis nynorsk e ein døande språk halt i livet av tradisjonar. Probleimstillingo veljær du sjølv, eventuelt bruskj avkristningo av Noreg som paralell.

Kall tekstå: SpyNorsk Mordliste

Advertisements

About AndyAce83

Norwegian. That is all.

Posted on juni 30, 2012, in ??? and tagged , , . Bookmark the permalink. Legg igjen en kommentar.

Så hva tenker du om dette?

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s

%d bloggers like this: